سه شنبه 18 بهمن 1390 - الثلاثاء 13 ربيع الاوّل 1433 - Tue 07 February 2012
 
  • صفحه اصلي سايت
  • نسخه آر اس اس
  • ارتباط با ما
  • سايت عربي
  • آدرس دفاتر
 
 
 
26
درس: 26 يكشنبه 26/9/85بحث ما در امر خامس است كه: هل الالفاظ موضوعة للمعاني الواقعيه أو موضوعة للمعاني المرادة؟ قبل الخوض في المقصود نذكر اموراً: الامر الاول: امر اول در
19
درس: 19چهار شنبه 15/9/85 بحث در اين بود كه آيا موضوع‌له حروف خاص است،‌يا موضوع‌له حروف عام است؟‌آخوند فرمودكه معاني حرفيه واسميه يكي است،‌ فلذا همانطور كه وضع و
25
درس: 25 شنبه 25/9/85بحثي كه ما در اينجا داريم يك بحث ادبي است نه بحث اصولي. فلذا نبايد زياد روي آن معطل بشويم. بلكه همين مقداري كه نقطه نظر خود را گفتيم، ديگر مسئله را به
18
درس:18 سه شنبه 14/9/85ما نظريه خود را در باره معاني حرفيه بيان نموديم و گفتيم كه ريشه‌ اينها به كلام علي(ع) بر‌مي‌گردد. در بحث الآن دو سئوال را مطرح و تجزيه و تحليل
12
درس: 12يكشنبه 5/9/85بررسي مطلب سوم: (ما هو حقيقه الوضع)؟ در اينكه حقيقت وضع چيست, دو نظريه وجود دارد: الف) نظريه الجعل و المواضعه, ب) نظريه التعهد. اما نظريه اول كه حقيقت وضع
15
درس:15 چهارشنبه 8/9/85بحث ما در باره قسم چهارم از وضع است كه عبارت است از اينكه معناي متصور خاص باشد, ولي موضوع له خود معني نباشد بلكه موضوع له چيزي ديگر باشد, خاص را تصور
06
درس: 6 سه‌شنبه 23/8/85بحث ما درباره تمايز علوم بود كه در حقيقت آخرين بحثي است كه راجع به مجموع علوم است، عرض كرديم در اينجا اقوال متعددي هست، يك قول اين است كه تمايز علوم
09
درس: 9 يكشنبه 28/8/85الجهه السابعه: في الفرق بين المسائل الاصوليه و القواعد الفقهيه.مطلب هفتمي كه مرحوم آخوند در امر اول فرموده, عبارت است از تفاوت مسألة اصولي با قواعد
03
درس: 3 شنبه 20/8/85مرحوم خراساني در اين امر اول به هفت مطلب اشاره كرده, كه چهار مطلب آن مربوط است به مطلق علوم, اما سه مطلب ديگرش مربوط است به علم اصول, مطلب اول كه اسمش را
07
درس: 7 چهارشنبه 24/8/85بحث ما در مورد موضوع علم اصول است, عرض كرديم كه سه مطلب راجع به علم اصول است. مطلب اول اين بود كه موضوع علم اصول چيست؟ شيخ انصاري و ديگران معتقد
10
درس:10 دوشنبه 29/8/85بحث ما درباره فرق بين مسائل اصوليه و قواعد فقهيه بود و تاكنون چهار فرق را متذكر شديم: قول مرحوم شيخ انصاري كه فرمود, مسائل اصوليه كارش دست مجتهد است,
01
درس: 1 سه‌شنبه 16/8/85الدوره السادسه: مرحوم صاحب كفايه در جلد1 كفايه مقدمه‌ي دارد كه در آن حدود سيزده امر را عنوان نموده است و همه‌ي آنها جنبه‌ي مقدماتي دارد, در عين
04
درس: ٤ يكشنبه 21 / 8/ 85چنانچه عرض كرديم, لازم نيست كه مرحوم آخوند به اين قضيه ملتزم بشود كه بين محمولات مسائل و موضوع علم واسطه بايد مساوي باشد, بلكه روي مبناي ايشان
05
درس:5 دوشنبه 22 / 8 / 85محقق خراساني در اين امر اول، ‌هفت جهت را بيان كرده است, كه چهار تاي آن مربوط است به مطلق علوم, و سه‌تاي ديگرش مربوط است به علم اصول, آن چها رتاي كه
02
درس:2 چهارشنبه 17/8/85@بحث ما در اينجا يك بحث منطقي و فلسفي است، ولي مرحوم آخوند به تبع صاحب فصول, اين بحث را در اينجا آورده. چنانچه كه قبلاً هم گفتيم, عرض دو اصطلاح دارد:
17
درس: 17 دوشنبه 13/9/85بحث ما در باره معاني حرفيه است, محقق خراساني بين دو مبحث مخلوط كرده. گاهي بحث در اين است كه معاني حرفيه چيست؟ گاهي هم بحث در اين است كه آيا وضع عام و
21
درس:‌21 يكشنبه 19/9/85بحث ما در باره اسماء اشاره، ضمائر و موصولات بود، ما قائل شديم كه موضوع‌له نه مفرد مذكر است، نه موضوع‌له اشاره است، بلكه موضوع‌له عبارت است از:
13
درس: 13 دو شنبه 6/9/85ما هو حقيقه الوضع؟ بحث ما در حقيقت وضع بود كه بيان شد.المطلب الرابع: في اقسام الوضع ومناشيه. در اين مطلب چهارم در باره دو چيز بحث خواهيم نمود:الف)
27
درس: 27 دوشبنه 27/9/85هل الالفاظ موضوعة للمعاني الواقعية أو موضوعة للمعاني المرادة؟ نخست بايد ببينيم كه تصوير اين مسئله چگونه است، يعني اول بايد تصوير كنيم، سپس نگاه
24
درس: 24 چهارشنبه 22/9/85چنانچه كه قبلاً گفتيم، نطريه را كه در باب حقيقت و مجاز مرحوم ابوالمجد الاصفهاني (ره) ابراز كرده است،‌در ادبيات عرب يك انقلاب جديدي را پديد آورده،
11
درس: 11 شـنبه4/9/58الامر الثاني: در اين امر دوم هشت مطلب را ذكر مي‌كنيم:1- نخستين مطلب اين است كه آيا دلالت الفاظ بر معاني ذاتي است, يا اينكه دلالت الفاظ بر معاني وضعي و
16
درس: 16 شنبه 11/9/85الجهه الخامسه: في معاني الحروف و كيفية وضعها. جهت پنجم در باره اين است كه معاني حروف چيست و وضع آنها چگونه است؟ آخوند اين دو مطلب را با هم مخلوط كرده،
14
درس: 14 سه‌شنبه 7/9/85چنانچه قبلاً گفتيم وضع پيوندي است ميان لفظ و ميان معني، كسي كه مي‌خواهد ميان لفظ و معنا پيوند بدهد, حتماً بايد طرفين را تصور كند, يعني هم لفظ را
23
درس: 23 سه‌شنبه 21/9/85بحث ما درباره مفاد جمل اسميه است كه مضمون هيئت جمل اسميه چيست؟ گفتيم كه دو مقام را بايد از هم جدا كرد:1- در مقام نسبت كلامي كه آيا كلام نسبت دارد يا
22
درس 22 دوشنبه 20/9/85بحث ما در باره هيئات جمله‌ي خبريه وجمله انشائيه است،‌ گفتيم كه محقق خراساني در اينجا مسئله را برده به آن جملي كه گاهي يستعمل في الخبر و گاهي يستعمل
20
درس: 20 شنبه 18/9/85الجهه السابعه: في وضع أسماء الاشارة و الضمائر و الموصولات.قبل از آنكه جهت سابعه را مورد بحث قرار بدهيم، ثمرات بحث گذشته را بيان مي‌كنيم، يعني چه حروف
درس:‌30 شنبه2/10/85العلامه الثالثه: الاطراد؛ سومين چيزي كه نشانه وعلامت معناي حقيقي از مجازي مي‌باشد عبارت است از اطراد.تعريف اطراد؛ اطراد را به دو نحو مي‌توان تعريف
درس:‌ 28 سه شنبه 28/9/85الامر السابع: ‌في علائم الحقيقة و المجاز؛‌ هفتمين امري كه محقق خراساني عنوان كرده،‌تحت عنوان علائم حقيقت و مجاز است، در واقع هم علامت حقيقت و
درس: ‌31 يكشنبه 3/10/85بحث ما دربارة علامت سوم بود و گفتيم كه معناي اطراد اين است كه اگر جمعيتي با ديدگاه‌‌ها و فرهنگهاي مختلف؛ كلمة را در يك مورد به كار مي‌برند؛ انسان
درس:‌29 چهار شنبه 29/9/85بحث تبادر را تمام كرديم، فقط يك مسئله‌ استطرادي و جانبي باقي‌مانده و آن اين است، همين اشكالي كه به تبادر كرده‌اند كه مستلزم دور است، بر شكل
درس: 32 دوشنبه 4/10/85الامر الثامن: في تعارض الاحوال؛ در تعارض احوال يك مسئله مسلّم و مسئله ديگر مورد بحث است. اگر هم معناي حقيقي را تشخيص داديم و هم معناي مجازي را. آنوقت
درس: 33 سه شنبه 5/10/85بحث ما دربارة الفاظ عبادات است و ما تا كنون سه قول را نقل كرديم و از قول سوم تا حدودي جانب داري نموديم. قول اول اين بود كه كلمة صلات در همان معناي
درس: 43 شنبه 23/10/85المقام الثاني:‌ في أسماء المعاملات؛ بحث ما دربارة معاملات است و عبادات را تمام كرديم. در مقام ثاني بايد از جهاتي بحث كنيم:الجهه الاولي: «هل الفاظ
درس:34چهار شنبه 6/10/85الامر العاشر: في الصحيح والأعم؛ ما در بحث صحيح واعم؛ دو مقام رئيسي داريم: الف) في العبادات؛ ‌ب) في المعاملات؛ فلذا اين دو مقام رااز هم جدا مي‌كنيم؛
درس: 46 سه‌شنبه 26/10/85الجهه السابع: «في اقسام الجزء والشرط». قبل از آنكه اقسام جزء و شرط را بيان كنيم؛ فرق جزء‌ و شرط را اجمالاً متذكر مي‌شويم وسپس به تفصيل
درس:‍ 41 سه شنبه 19/10/85يكي از أدلة اعمي‌ها اين بود كه اگر ما قائل به صحيح بشويم؛ بايد نذر ما باطل باشد.مثلاً من نذكرده‌ام كه در حمام نماز نخوانم و چنانچه خواندم فلان
درس: 44 يكشنبه 24/10/85دربارة معاملات چهار مطلب را ذكر كرديم؛ مطلب اول اين بود كه عنوان بحث نبايد اين باشد كه(هل المعاملات موضوعه للصحيح أو للأعم شرعاً؛ بلكه بايد بگوييم:
درس:40 يكشنبه 17/10/85أدله القول بالأعم: «استدل القائل بالاعم بوجوه مختلفه»؛الاول: التبادر؛‌الثاني: عدم صحه السلب؛ ‌الثالث: صحه التقسيم؛قائلين به اعم ميِ‌گويند كه از
درس: 37 سه شنبه 12/10/85گفتيم كه صحيحي‌ها در پيداكردن اعم با مشكالاتي مواجهند؛ هم از نظر كميت چون صلات مسافر دو ركعت است؛ صلات حاضر چهار ركعت. ولذا چگونه وضع كند تا هردو
درس:36 دوشنبه 11/10/85چنانچه كه بيان شد بايد هر يك از قائلين به صحيح و يا اعم؛ جامعي را تصور كنند؛ چون اگر جامعي را تصور نكنند؛اين سبب مي‌شود كه بگوييم صلات مشترك لفظي
درس: 39 شنبه 16/10/85 بحث ما در ادلة قائلين به صحيح است؛ دليل اول‌ آنها تبادر بود كه بررسي كرديم؛‌دليل دوم شان صحت سلب از فاسد بود؛‌آن را هم تجزيه و تحليل كرديم و به اين
درس: 38 چهار شنبه 13/10/85مرحوم بروجردي معتقد شدند كه صلات بر همان حالت خشوعي و خضوعي كه قائم با اين اجزاء است وضع شده؛ البته نه مطلق خضوع و خشوع بلكه خشوع و خضوعي كه با اين
درس: 42 چهارشنبه 20/10/85بحث ما دربارِة ثمرات مسئلة صحيح و اعم بود؛ يكي از ثمراتش اين است كه در شك در جزئيت و شرطيت جناب اعمي مي‌تواند تمسك به اطلاق كند اما صحيحي
درس: 45 دوشنبه 25/10/85هر مسئلة براي خودش يك موضع مهمي دارد؛ بحث مهم صحيحي واعمي همين تمسك به اطلاقات است هم در عبادات و هم در معاملات؛ ما در عبادات گفتيم؛ حتي در عبادات هم
درس:35 شنبه 9/10/85چنانچه قبلاً گفتيم در مسئلة صحيح و اعم, اموري را به عنوان مقدمه متعرض مي‌شويم:امر اول اين بود كه آيا اين نزاع مختص به قائلين حقيقت شرعيه است؟ يا مربوط
درس: 49 يكشنبه 15/11/85بحث ما در اين است كه آيا مي‌شود لفظ مشترك را در بيش از يك معنا به كار برد يا نمي‌شود؟ بحث گذشته و قبلي مقدمة اين بحث است؛ چون بحث قبلي ما اين بود كه
درس: 47 چهارشنبه 27/10/85الامر الحادي عشر: «في الإشتراك»؛محقق خراساني سيزده امر را به عنوان مقدمة كتابش آورده است. امر يازده مربوط است به امكان اشتراك و وقوع اشتراك.
درس: 51 سه‌شنبه 17/11/85محقق خراساني در آخر بحث چند سطري دارد كه سبب شده است كه وارد اين بحث بشويم؛ و آن اين است كه ايشان مدعي است كه در روايات آمده است كه ‹‹ انُّ للقرآن
درس:‍ 48 شنبه 14/11/85الأمر الثاني عشر: في جواز استعمال اللفظ المشترك في اكثر من معني. بحث ما در امر دوازدهم در اين است كه آيا مي‌شود لفظ مشترك را در بيش از يك معنا به كار
درس: 50 دو شنبه 16/11/85استعمال لفظ واحد در بيشتر از يك معنا را از دو راه مي‌توان مطالعه نمود: الف)آيا مانع عقلي دارد يا ندارد؟ محقق خراساني,عراقي؛ نائيني و اصفهاني